ความรู้โทรเวชกรรมเพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีของผู้ป่วยมะเร็ง

ปัญหาสวัสดิภาพทางสังคมและความมั่นคงทางสุขภาพ ส่วนหนึ่งมาจากปัญหาสุขภาพที่มีสาเหตุมาจากโรงมะเร็ง กรมการแพทย์จัดตั้งสถาบันมะเร็งแห่งชาติ และมีโรงพยาบาลมะเร็งอุดรธานีเป็นเครือข่ายสถานพยาบาลเฉพาะทางด้านการรักษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ให้บริการการรักษาผู้ป่วยโรคมะเร็งด้วยระบบโทรเวชกรรม อย่างไรก็ตามยังมีจุดอ่อนในการใช้โทรเวชกรรมมีทั้งในส่วนของคนไข้ผู้รับบริการและบุคลากรทางการแพทย์ผู้ให้บริการ การแก้ไขจุดอ่อนสามารถดำเนินการได้ด้วยโครงการจัดการความรู้จากงานวิจัยและภาพยนตร์สั้นเชิงรณรงค์จากโครงการ “ความเข้าใจบริการโทรเวชกรรม และการพัฒนาสื่อเพิ่มความรอบรู้ทางสุขภาพของประชาชนเรื่องโรคเฉพาะด้านที่ยุ่งยากซับซ้อนตามภารกิจกรมการแพทย์” โดย สุทธิลักษณ์ หวังสันติธรรม, และพนม คลี่ฉายา (2566) ของกรมการแพทย์ มาใช้เป็นหลักและเพิ่มเติมองค์ความรู้ด้านโทรเวชกรรมจากการทบทวนองค์ความรู้จากงานวิจัยอื่น ๆ มาใช้ประกอบกัน นำมาใช้ดำเนินงานถ่ายทอดสู่การเรียนรู้ของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการรักษาโรคมะเร็ง ได้แก่ แพทย์ พยาบาล เภสัชกร บุคลากรสาธารณสุข คนในครอบครัวผู้ป่วย การดำเนินโครงการนี้มีการดำเนินงานตามกระบวนการจัดการความรู้ โดยเริ่มจากการสังเคราะห์องค์ความรู้นำมาสร้างคู่มือ สื่อ และกิจกรรมการรักษาผู้ป่วยโรคมะเร็งผ่านโทรเวชกรรม จัดทำฐานข้อมูลความรู้ จัดสร้างฐานข้อมูลองค์ความรู้บนพื้นที่ออนไลน์สำหรับจัดเก็บและเปิดให้กลุ่มเป้าหมายของโครงการไปใช้ จัดประชุมเชิงปฏิบัติการถ่ายทอดความรู้ การใช้คู่มือ สื่อและการจัดกิจกรรมแก่บุคลากร จัดกิจกรรมเผยแพร่และจัดกิจกรรมเสริมการรักษาผู้ป่วยโรคมะเร็งผ่านโทรเวชกรรม ในโรงพยาบาลและในชุมชนเป้าหมาย มีการติดตามการดำเนินงานโครงการ ให้คำปรึกษา ร่วมลงมือปฏิบัติ ตรวจเยี่ยม สัมภาษณ์ เก็บข้อมูลตลอดโครการ หลังจากจัดกิจกรรมแล้วมีการจัดการประชุมเชิงปฏิบัติการเพื่อสะท้อนกลับให้แก่ผู้เกี่ยวข้องในโรงพยาบาล จัดทำสรุปรายงานผลการติดตามและประเมินผลการดำเนินงานของโครงการ และนำเข้าสู่ฐานข้อมูลองค์ความรู้ที่สร้างขึ้นของโครงการ โครงการมีผลผลิตคือ 1) คู่มือการใช้โทรเวชกรรมและการจัดกิจกรรมส่งเสริมการรักษาผ่านระบบโทรเวชกรรมสำหรับผู้ป่วยโรคมะเร็งของสถานพยาบาลและคนในครอบครัวผู้ป่วย 2) สื่อและกิจกรรมเสริมระบบโทรเวชกรรมในสถานพยาบาลที่ให้การรักษาผู้ป่วยโรคมะเร็ง ที่โรงพยาบาลมะเร็งอุดรธานีสามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้ นำไปสู่ผลลัพธ์คือ ประสิทธิผลของการรักษาผู้ป่วยโรคมะเร็ง ที่จะบรรลุเป้าหมายสร้างผลกระทบระดับพื้นที่คือการสร้างสวัสดิภาพทางสังคมและความมั่นคงทางสุขภาพอย่างยั่งยืน ส่งผลต่อการช่วยยกระดับคุณภาพชีวิต ความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นของประชาชนได้อย่างยั่งยืน และเพิ่มศักยภาพทางสังคมของประเทศได้